ผู้ใช้เฟสบุ๊ค ราชาวฏี หว้าพิทักษ์ ได้โพต์สสะเทือนใจที่เขาพบเจอ โดยเหตุการณ์ดังกล่าวมีชายแต่งตัวมอซอ เดินเข้ามาในบริเวณศูนย์อาหารก่อนจะนั่งโต๊ะอาหาร แต่กลับถูกมองด้วยสายตารังเกลียดจึงทำให้พี่เขาลุกออกไป ย้ายไปโต๊ะที่มีอาหารเหลืออยู่และกำลังจะทาน แต่หนุ่มเจ้าของโพต์สทนดูไม่ได้จึงได้ไปดึงพี่เขาให้ลุกขึ้นก่อนจะสั่งอาหารให้ แต่พี่เข้าก้มหน้าไม่กล้ามอง และยังมีข้าความในโพต์สระบุว่า
รู้สึกเศร้าลึกๆในใจ เหนื่อยจากการช่วยชีวิต”หมาๆ”หลายๆเคส วันนี้ยังต้องมาเจอกับภาพเหตุการณ์ ..สุดแสนเศร้า.. “พี่ชายคนนี้”เคยเจอเค้าที่ตลาดบ่อยครั้ง เพราะเค้าจะไปนั่ง”เล่นดนตรี แบบโบราณ เพื่อแลกกับ”เศษเงิน” แต่..วันนี้ รู้สึกประหลาดใจที่เจอพี่เค้าบนศูนย์อาหารของห้างแห่งหนึ่ง เลยแอบสังเกตดูว่า..เค้ามาที่นี่ทำไม..!! ..เค้าเดินไปหยุดตามโต๊ะ..เงียบๆ และผู้คนที่นั่งอยุ่ทึ่โต๊ะ..แสดงอาการสีหน้าไม่พอใจพี่เค้าก็จะเดินออกมา และเดินกล้าๆกลัวๆไปอีกโต๊ะหนึ่ง แต่สิ่งที่ได้รับคือ..สายตาทีมองดูพี่เค้าชนิดหัวจรดปลายเท้า..เค้าเลยเดินออกมาอีก และไม่เดินเข้าไปที่โต๊ะที่มีคนนั่งอีก แต่กลับเดินไปที่ ชามกับข้าว..ที่คนกินเหลือไว้และกำลังจะตักใส่ปาก
แค่นั้นและที่อดทนรอดูรีบเดินไปคว้าแขนพี่เค้าออกมานั่งที่โต๊ะแล้วถามว่าอยากกินอะไรมั้ยจะสั่งให้เค้าก็ได้แต่ก้มหน้า..ไม่พูด
#นึกได้ว่าพี่เค้าพิการและเป็นใบ้เลยบอกให้เค้านั่งรอสั่งข้าวไข่เจียวมาให้้แบบด่วนสั่งก๊วยเตี๋ยวใส่ถุงให้หนึ่งถุงและน้ำโค้กแก้วใหญ่ให้เงินติดตัวไว้หนึ่งร้อย..(เพราะเราก็มีน้อย)พี่เค้ากินเสร็จก้หันมามองหน้าเล้กน้อยแล้วเดินลงจากห้างไป..#คำถามคือหมาแมวเรายังช่วยเหลือแล้วนี่คนแท้ๆ ถึงแม้เค้าจะพิการและดูสกปรกในสายตาคนส่วนใหญ่ถ้าเป็นคุณ..จะหลีกเลี่ยงที่จะช่วยเหลือกัน..มั้ย.?ทำไม.?เพราะอะไร..?…ตอบ…ขออนุญาตแก้ไขข้อความบางคำออกนะคะ เพื่อหลายๆคนที่อ่านแล้วอาจจะคิดว่าไปกระทบ ความรู้สึก..บางคน..